AİLE İÇİ ŞİDDETİN ÇOCUK ÜZERİNDEKİ ETKİSİ KONUSUNDA SOSYAL HİZMET VE HUKUK FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Rasim BABAHANOĞLU, Sezen Gizem ÖZDEMİR
1.196 178

Öz


 

Özet

Aile, insanın doğduğu andan itibaren içinde bulunduğu, yaşamını sürdürebilmesi için gerekli bakım ve hizmetlerin sunulduğu sosyal bir yapıdır. Aile içinde kimi zaman duygusal çöküntüler, gerilim ve çatışmalar da görülebilir. Yaşanılan bu olumsuz durumların ailedeki bireyleri kötü davranışlara sürüklemesi kaçınılmaz olur (Özmen, 2004, Umar, 2012).

Bu çalışma sosyal hizmet ve hukuk fakültesi öğrencilerinin aile içindeki şiddetin çocuk üzerindeki etkisi konusundaki görüşlerini ortaya koymak üzere yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, önceden hazırlanmış demografik bilgi formu ile farklı sorulardan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formundaki yer alan sorulara cevap aranmıştır.

Araştırmanı yöntemi ise, nitel araştırma desenine dayanmaktadır. Bu çerçevede nitel araştırma süreçlerinden olan mülakat /bireysel görüşme tekniği kullanılmıştır.

Çalışmanın evrenini Selçuk Üniversitesi sosyal hizmet bölümü ve hukuk fakültesi öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklemi ise sosyal hizmet bölümde (15) ve hukuk fakültesinde (16) okuyan 3 ve 4. sınıflardan toplamında 31 öğrenci ile rastgele seçilmiş örneklem yoluyla derinlemesine görüşülmüştür.

Sonuç ve Bulgular

Aile içi şiddetin en temel nedeni veya nedenleri konusunda Sosyal Hizmet Bölümü 3- 4. sınıf öğrenci görüşlerinin dağılımı; "maddi yetersizlik" 7(%47), "iletişim eksikliği" 6(%40), "geleneksel ve ataerkil toplum yapısı" 3(%20) iken; aynı soruya Hukuk Fakültesi 3- 4. sınıf öğrenci görüş dağılımları ise; "eğitimsizlik" 6(%38), "ataerkil toplum yapısı" 3(%19), "saygısızlık, sevgisizlik ve hoşgörüsüzlük" 3(%19) olarak saptanmıştır.

Aile içi şiddetin çocuk üzerindeki etkileri ve ne gibi sonuçlara yol açabileceği konusunda Sosyal Hizmet Bölümü 3 - 4. sınıf öğrenci görüş dağılımı; "şiddeti normalleştirerek ileriki hayatında uygulaması" 12(%80), "aidiyet ve güven duygusunun sarsılması" 3(%20), "akademik başarısızlık" 3(%20) iken; aynı soruya Hukuk Fakültesi 3- 4. sınıf öğrenci görüş dağılımları ise; "şiddeti öğrenip normalleştirilmesi" 13(%81), "psikolojik travma" 7(%44), "toplumla adaptasyonda problem yaşama" 7(%44) olarak saptanmıştır. Araştırmaya alınan 31 öğrencinin görüşlerinden elde edilen bulgular değerlendirildiğinde, Sosyal Hizmet Bölümü ve Hukuk Fakültesi öğrencilerinin görüşleri birçok konuda örtüştüğü görülmesine rağmen bazı konularda da farklılık da göstermiştir.

Genel olarak toplumumuzda şiddet olgusu, çocuğun yetiştirilmesi ve eğitiminde bir araç olarak kullanılabilmektedir. Çocuk aile içi şiddete tanık olduğunda ve/veya maruz kaldığında bu travmayı yetişkinlerden daha uzun süre atlatabilmektedir. Bu durumun doğurabileceği kötü sonuçlar da çocuğun gelecekteki yaşantısında doğrudan etki edebilir.

Anahtar Kelimeler: Aile içi şiddet, sosyal hizmet, şiddete maruz kalmış çocuklar.



Tam metin:

PDF


Referanslar


COPENHAVER, M. M.,Lash, S. J. ve Eisler, R. M. (2000). Masculine gender-role stress, anger, and male in timate abusiveness: implications formen’s relationships. Sex Roles, 42, 405-414

ÇETİNKAYA DUMAN, Zekiye., ÖZDAĞ, Şerile., ÖZCAN, Ayşe. (2003). "Aile İçi Şiddetin Çocuk Üzerindeki Etkisi Konusunda Hemşire Öğrencilerin Görüşleri". Atatürk Üniversitesi, Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 6, 55-56.

ERYILMAZ, Ali. (2010). Aile Yapısı Ergeni Mutlu Eder mi?. Aile ve Toplum Dergisi, 22, s. 21-30.

GÜLER, Nuran., UZUN, Sultan., BOZTAŞ, Zeynep ve AYDOĞAN, Sevinç. (2002),"Anneleri Tarafından Çocuklara Uygulanan Duygusal ve Fiziksel İstismar/İhmal Davranışı ve Bunu Etkileyen Faktörler". Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 24 (3), 128 – 134.

GÜR, Bekir S. ve KURT, Türker. (2011). Türkiye'de Ailelerin Eğitim İhtiyaçları. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Aile ve Toplum Dergisi, sayı 27, s.33-61.

JENNİNGS, J. L. ve Murphy, C. M. (2000). Male-maledimensions of male-femalebattering: A newlook at domestic violence. Psychology of Men and Masculinity, 1, 21-29.

İÇAĞASIOĞLU ÇOBAN, Arzu ve ÖZBESLER, Cengiz. (2009). Türkiye'de Aileye Yönelik Sosyal Politika ve Hizmetler. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Aile ve Toplum Dergisi, 18(5), s.31-41.

KANDIR, Adalet ve ALPAN, Yasemin. (2008). Okul Öncesi Dönemde Sosyal-Duygusal Gelişime Anne-Baba davranışlarının Etkisi. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Aile ve Toplum Dergisi, sayı 14, s.33-38.

KAYMAK ÖZMEN, Suna. (2004). "Aile içinde Öfke ve Saldırganlığın Yansımaları". Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi sayı, 37, s. 27-39.

MAVLİLİ, Aliye. (2014). Aile İçi Şiddet, Kadının ve Çocuğun Korunması. Güncellenmiş Yeni Baskı (2.baskı), Elma Yayınları, Ankara.

ÖZBESLER, Cengiz. (2009). Koruyucu Aile Hizmetlerinde Değerlendirme Süreci. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Aile ve Toplum Dergisi, sayı 16, s.86-94.

Parrott, D. J. ve Zeichner, A. (2003). "Effects of hypermasculinty on physical aggresion against women". Psychology of Men and Masculinty, 4, 70-78.

PATTON M., Q., (2001). Qualitative Research& Evaluation Methods. Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemi. Çev. Ed. Mesut Bütün ve Selçuk Beşir Demir (2011). sayı 1, Pegem Yayınları, Ankara.

PAGE ZARA, Ayten veİNCE, Merve. (2008),"Aile İçi Şiddet Konusunda Bir Derleme". Türk Psikoloji Yazıları. 11(22) , 81-94.

ŞENVER YILDIRIM, Şeyda. (2006),"Ergenlerin Aile İçinde Şiddete Maruz Kalma Durumları ve Aile İlişkilerinin Değerlendirilmesi". Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.

YILDIRIM, Ali ve ŞİMŞEK, Hasan.(2013). "Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri". 9. Basım, Seçkin Yayınları, Ankara, 45.

YÖRÜKOĞLU, Atalay.(2003),"Çocuk Ruh Sağlığı". Özgür Yayınevi, Ankara