AFETLERDE KAMU YÖNETİMİNİN ROLÜ VE TOPLUM TEMELLİ AFET YÖNETİMİNE DOĞRU

Özkan LEBLEBİCİ
2.352 707

Öz


Afetlerin toplumların risk algısı bağlamında yönetilmesi, döngüsel bir süreç olarak tanımlanmaktadır. Afet yönetimi, afetlerin doğası itibariyle kamu yönetiminin etkin olduğu bir süreç olarak planlanmalıdır. Ancak afetlerde sadece resmi kurumların değil, gönüllü şahısların ve hükümet dışı örgütlerin de çokça faaliyet gösterdiği bilindiğine göre, bu yapılarla ilişkilerin de kamu politikasının bir çalışma alanını oluşturması gerekmektedir. Bu çalışma alanında afet döngüsünün yapısından dolayı disiplinler arası çalışma, bir zorunluluk olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada afetlerin kamu yönetimi açısından ele alınmasını müteakip, afet kaynaklı krizlerin yönetilmesinde kamu yönetimi ile sivil toplum örgütleri, gönüllüler ve hükümet dışı örgütlerin işbirliği içinde çalışması gerekliliği vurgulanacaktır.


Anahtar kelimeler


Public Administration, Disaster Management, Civil Scietity, Volunteers

Tam metin:

PDF


DOI: http://dx.doi.org/10.17218/husbed.95613

Referanslar


AFAD, (2013), UDSEP 2012-2023, İkinci Basım, Ankara.

DELEON, P. ve Vogenbeck, D.M., (2007), “Policy Sciences at the Crossroads”, Handbook

of Public Policy Analysis, USA, ss. 3-14.

ERGUN, Turgay, (2005), Kamu Yönetimi Kuram Siyasa Uygulama, TODAİE, Ankara.

FİŞEK, Kurthan, (2005), Yönetim, Paragraf Yayınları, Ankara.

GİLPHİN, D. R., P. J. Murphy, (2008), Crisis Management in a Complex World, Oxford,

U.K.

GLEİCK, James, (2003), Kaos, (çev. Fikret Üçcan), 12. Basım, TÜBİTAK, Ankara.

GÖZLER, Kemal, (Eylül 2007), İdare Hukukuna Giriş, (7.Basım), Ekin Kitabevi, Bursa.

GÜLER, Birgül Ayman, (2003), “Nesnesini Arayan Disiplin: Kamu Yönetimi”, Türkiye’de

Kamu Yönetimi, (Ed. B.Aykaç, Ş.Durgun, H.Yayman), Yargı Yayınevi, Ankara, s.

-544.

GÜNDÜZ, İsmail, (2009), Dünyada ve Türkiye’de Afet Yönetimi, Erdem Yayınları,

İstanbul.

HEYLİGHEN, Francis, (2008), “Complexity and Self-organization”, prapared for

Encyclopedia of Library and Information Sciences, Belgium, p. 1-20.

HY, R. John, W.L.Waugh Jr., (1990), “The Function of Emergency Management”,

Handbook of Emergency Management Programs and Policies Dealing With Major

Hazards and Disaster, (Ed. Hy & Waugh), Greenwood, USA, p. 11-25.

İŞTEN, İnanç, (2007), “Kamu Hizmeti Kavramı ve Unsurları”, Askeri Yüksek İdare

Mahkemesi Dergisi, Sayı: 22, Ankara.

KAPUCU, Naim, (2008), “Collaborative Emergency Management: Better Community

Organising, Better Public Preparedness and Response”, Author(s) Journal

Compilation, Blackwell, USA, p. 239-262.

KİRSCHENBAUM, Alan, (2004), Chaos Organization and Disaster Management, Marcel

Dekker, USA.

LEBLEBİCİ, Doğan, (2004), “Kamu Yönetimi: Dünyada ve Türkiye’de Gelişimi”, Kamu

Yönetimi Gelişimi ve Güncel Sorunları, (Ed. M.Kemal Öktem, U. Ömürgönülşen),

İmaj yayınevi, Ankara, s. 7-25.

LEBLEBİCİ, Özkan, (2013), “Afet Yönetimine Kentli Penceresinden Bakmak”, Kentli

Hakları Bağlamında Kenti Yeniden Düşünmek, Alter Yayıncılık, Ankara, s. 185-

MARİNİ, Frank, (2000), “Public Administration”, Defining Public Administration, Ed.in

Chief Jay M. Shafritz, Westview Press, USA, p. 3-16.

MOREL, B. ve R. Ramanujam, (1999), “Through the Looking Glass of Complexity: The

Dynamics of Organizations as Adaptive and Evolving Systems”, Organization

Science, (V. 10, N. 3), USA, pp. 278-293.

NİGG, Joanne M., (1995), “Disaster Recovery as a Social Process”, Preliminary Paper,

University of Delaware DRC, USA.

ÖZEL İHTİSAS KOMİSYONU, (2014), Afet Yönetiminde Etkinlik Özel İhtisas Komisyonu

Raporu, Kalkınma Bakanlığı, Ankara

ÖZERDEM, A., T.Jacoby, (2006), Disaster Management and Civil Society Earthquake

Relief in Japan, Turkey and India, I.B. Tauris, U.K.

QUARANTELLİ, E.L., Russel R. Dynes, (1977), “Response to Social Crisis and Disaster”,

Annual Review Sociology, V. 3, USA, p. 23-49.

QUARANTELLİ, E. L., (1997), “Ten Criteria For Evaluating The Management of

Community Disaster”, Disaster, (21/1), p. 39-56.

QUARANTELLİ, E.L., (1998) “Major Criteria for Judging Disaster Planning and

Managing and Their Applicability In Developing Societies”, International Seminar

on The Quality of Life and Environmental Risks, USA:University of Delaware, 1998,

p. 1-37.

RATHOD, P.B., (2010), Contemporary Public Administration Ideas and Issues, ABD

Publishers, India.

ROSENTHAL, Uriel, Bert Pijnenburg, (1991), “Simulation-oriented Scenarios An

Alternative Approach to Crisis Decision Making and Emergency Management”,

Crisis Management and Decision Making, (Ed.Rosenthal, Pijnenburg), Springer, p.

-8.

SİMON, Herbert, D. Smithburg, V. Thompson, (1973), Kamu Yönetimi, (Çev. C.

Mıhçıoğlu), Ankara Üniversitesi SBF Yayınları, Ankara.

TAN, Turgut, (1991), “Anayasa Mahkemesi Kararlarında Kamu Hizmeti Yaklaşımı”,

Anayasa Yargısı Dergisi, Ankara, s. 233-252.

TORTOP, Nuri, Eyüp G. İsbir vd., (2007), Yönetim Bilimi, (7.Basım), Nobel, Ankara.

UNDP, (2004), A Global Report Reducing Disaster Risk A Challenge for Development, UN,

USA.

VERSAN, Vakur, (1990), Kamu Yönetimi Siyasi ve İdari Teşkilat, (10. Basım), Der

Yayınları, İstanbul.

WAUGH, W. L. Jr., R. John Hy, (1990), “Introduction to Emergency Management”,

Handbook of Emergency Management Programs and Policies Dealing With Major

Hazards and Disaster, (Ed. Hy & Waugh), Greenwood, USA, p. 1-10.

http://www.mag.org.tr/tur/proje.asp, E.T. 10.10.2014

http://www.magvakfi.org.tr/tanitim.asp, E.T. 24.11.2014