ÇEVRE EKONOMİSİNDE ÇEVRE VERGİLERİ UYGULAMALARI

Dr. Ayşen SATIR REYHAN
2.727 2.272

Öz


Çevre ve ekonomi biri olmadan diğerinin sürdürülebilmesi mümkün olmayan
bütünleşik bir yapı içermektedir. Ekonomi ve ekoloji kelimelerinden oluşan
eko-ekonomi kavramı, son yıllarda yaygın olarak tartışılmaktadır. Çevre
ekonomisinde, çevre vergilerinden yararlanma henüz yeni bir düşünce olmakla
birlikte, özellikle Avrupa Birliği içerisindeki uygulamalar başarılı sonuçlar
vermiştir. Karayolu araçlarının vergilendirme yoluyla CO2 emisyon salımlarının
azaltılması konusunda Avrupa Birliği içerisinde çok geniş bir görüş birliği
bulunmakla birlikte, Türkiye motorlu taşıtlar vergisini halen çevreci bir yapıya
kavuşturamamıştır.


Anahtar kelimeler


Çevre Ekonomisi, Ekoloji, Çevre Vergileri, Eko-Ekonomi

Tam metin:

PDF


DOI: http://dx.doi.org/10.17218/husbed.91271

Referanslar


ALDEMİR,Ş. (2008). “Eko-Ekonomi “Kavramı ve Türkiye İçin Bölgesel Ölçekli

Değerlendirme, 2. Ulusal İktisat Kongresi, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve

İdari Bilimler Fakültesi, s. 1-10, İzmir.

Avrupa Topluluğu NICE Antlaşması, Madde 174.

BRUVOLL, Annegrete (2009). “On The Measurement of Environmental Taxes”,

Discussion Papers No:. 599, Statistic Norway Research Department, Oslo: 1-19.

ÇELİKKAYA, A, (2011). “Avrupa Birliği Üyesi Ülkelerde Çevre Vergisi Reformları

ve Türkiye’deki Durumun Değerlendirilmesi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler

Dergisi, Cilt:11, Sayı:2, s.97-120, Eskişehir.

ERTÜRK, H., (1996). Çevre Bilimlerine Giriş, UÜ Güçlendirme Vakfı Yayın No:

, Bursa

EUROSTAT, (2010). http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-

-10-283/EN/KS-32-10-283-EN.PDF, (12.12.2012).

EUROSTAT, (2011), “Energy, Transport and Environment Statistics”, s.61

FERHATOĞLU, E, (2003). “Avrupa Birliği’nde Ortak Çevre Politikası

Çerçevesinde Çevre Vergileri”, E- Yaklasım Yayınları, Sayı:3, s.1-7, http: //www.

yaklasim.com tr, (10.09.2013)

HOERNER, J.a, (1998). “Tax Tools for Protecting the atmosphere: The US ozonedepleting

chemicals tax”, Green Budget Reform: An International Casebook of Leading practices, Earthscan Publications, s. 185-199, London.

HUSSEN M. Ahmed, (2000). Principles of Environmental Economics, Ecology and

Public Policy, Routledge.

KAPLAN, A, (1991). “Çevre Sorunları ve Ekonomi”, Ankara Üniversitesi Siyasal

Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt XLVI, Sayı: 1-2, s.279-287

OECD, (2008). “Çevresel Performans İncelemeleri, Türkiye” http://www. oecd.

org/env/environmentalcountryreviews/42198785.pdf, 23.03.2013

-----------, (2008b), “OECD Çevresel Performans İncelemeleri: Türkiye”, http://

www. oecd.org, 02.10.2013.

-----------, (2008a). “More Information on Environmentally Related Taxes”, Fees

and Charges, http://www.oecd.org. (8.3.2013)

WHO Regional Office for Europe (2007), “Report: Country Profiles of the

Environmental Burden of Disease”, http://www.euro.who.int/en/healthtopics/

environment-and-health, Erişim Tarihi: 11.10.2013.

TANRIVERMİŞ, H, (1997). “ Çevre Kirliliğinin Vergilendirilmesi: İlkeler,

Uygulamaları ve Türkiye Açısından Genel Değerlendirme”, Ekonomik

Yaklaşım, Cilt 8, Sayı 27, s.303-328

YALÇIN, Z, (2013). “Potansiyel Bir Çevre Vergisi Olarak Motorlu Taşıtlar Vergisi:

Avrupa Birliği ve Türkiye Arasında Karşılaştırmalı Bir Analiz”, Atatürk

Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt:27, Sayı:2, s.141, Erzurum.